De NIP-test werd door de lezers van De Standaard uitgeroepen tot ‘Het Product van 2017’. Zelfs de Bitcoin was er niet tegen opgewassen.
brussel De niet-invasieve prenatale test, of NIP-test, is door de lezers van De Standaard verkozen tot ‘Product van 2017’. De NIP-test is een bloedtest waarmee toekomstige moeders kunnen controleren of hun baby lijdt aan het syndroom van Down.

De test bestaat al een aantal jaren, maar in mei van vorig jaar besliste minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open VLD) om hem terug te laten betalen. Tot dan moesten toekomstige ouders de volledige kosten – een paar honderd euro – zelf ophoesten.

De NIP-test kreeg van de lezers 1.144 stemmen. Hij doet het daarmee net iets beter dan Tournée Minérale, het initiatief van Stichting tegen Kanker en VAD waarbij 122.000 deelnemers in februari van vorig jaar beloofden geen druppel alcohol te drinken. Tournée Minérale kreeg 1.105 stemmen toegekend.

Maar tussen zilver en brons gaapt een kloof. Het derde product op de shortlist, de bitcoin, moest het stellen met 895 stemmen. Nochtans was de cryptomunt de laatste weken amper uit het nieuws weg te slaan. Op nauwelijks een jaar tijd vermeerderde de waarde van de bitcoin van 900 tot wel 16.000 euro. Maar die grote interesse leidde de bitcoin toch niet tot de nummer één-positie.

De vierde plaats is weggelegd voor de speed pedelec, de snelle elektrische fiets, met 872 stemmen. De Nintendo Switch, de nieuwe spelconsole van Nintendo, eindigt laatst met slechts 291 stemmen. De NIP-test volgt op de erelijst de maaltijdbezorgdienst Deliveroo op.

Controversieel

Jaarlijks laten zo’n 100.000 zwangere Belgische vrouwen een test uitvoeren voor trisomie 21, de medische term van het syndroom van Down. De NIP-test is veel betrouwbaarder en vermindert de noodzaak om een vruchtwaterpunctie of vlokkentest uit te voeren, die het risico op een miskraam in zich dragen.

Wereldwijd vinden er zo’n 1 miljoen NIP-testen plaats. In 2021 zou het al om 2,5 miljoen controles gaan. Maar hoe populair ook, onomstreden is de test niet. Critici stellen zich de vraag of de NIP-test wel echt die vrije keuze van het koppel biedt die steevast wordt vooropgesteld (zie inzet).

Maggie de Block (Open VLD), minister van Volksgezondheid

‘Ik vond dat de test voor iedereen betaalbaar moest zijn. Met 8 euro remgeld heeft elke vrouw de juiste informatie over het gevaar op downsyndroom bij haar kind. Essentieel is dat koppels op basis van juiste info een weloverwogen beslissing nemen. Je bent niet verplicht om een NIP-test te doen. En met de test vermijden we een 50-tal miskramen per jaar. De ethische keuze moet altijd bij het koppel liggen. Het mag nooit een verplichting zijn om een zwangerschapsonderbreking te doen. Maar vroeger overkwam het mensen gewoon, terwijl ze het misschien liever hadden vermeden. Nu kies je zelf..’ (kls)

Petra De Sutter hoogleraar gynaecologie (UGent)

‘De test is een stap vooruit als je ouders de keuze wil geven of ze willen dat een kindje met Down wordt geboren. Helaas is de informatie die ze krijgen, niet altijd correct.’

‘Er is veel sociale druk op jonge koppels. Je moet ook de vrijheid hebben om niét te testen. In onze samenleving is er te veel commentaar en onbegrip voor mensen die daarvoor kiezen.’

‘Ik stel me ook de vraag wat het volgende is. Vandaag is het Down, maar ik ben bevreesd dat het morgen alweer gaat over iets anders dat niet strookt met ons ideaalbeeld van wat een perfecte mens zou moeten zijn.’ (kls )

Patrick Vandelanotte (mensenrechten-organisatie GRIP vzw)

‘Wij zijn geen tegenstander van de NIP-test als mensen voldoende worden begeleid. We zijn zelfs niet tegen een zwangerschapsafbreking wanneer hij op Down wijst. We kunnen mensen die zo’n keuze maken, begrijpen. De vraag is in welke context ze die keuze maken. Vandaag heeft het zelfs iets beschuldigends: zet nu nog maar eens een kindje met Down op de wereld. Er wordt zelfs gezegd dat het de maatschappij te veel kost. Als je alleen wijst op de nadelen van een handicap, dan is er geen echte context van keuzevrijheid. En een handicap is maar één deeltje van een persoon.’ (kls )

De vorige winnaars

2003: Digitale camera

2004: iPod

2005: Draagbare gps

2006: Draagbare gps

2007: iPhone

2008: Barack Obama

2009: Zonnepanelen

2010: iPad

2011: Google Street View

2012: Rode Duivels

2013: Stromae

2014: Netflix

2015: K3

2016: Deliveroo

Niemand durft nog uit te sluiten dat een extreemrechtse homohater die dweept met de militaire dicta…

http://www.standaard.be/cnt/dmf20180101_03275373